Een ijsje na het avondeten, een boulevard die om negen uur nog vol staat met kinderwagens en een zee die rustig ligt te glinsteren. Het zijn kleine dingen, maar ze verklaren waarom zoveel gezinnen elk jaar opnieuw uitkomen bij de Spaanse kust.
Wie met kinderen een vakantie naar Spanje plant, heeft keuze uit tientallen badplaatsen langs de Costa Dorada, de Costa del Sol en de Costa Blanca, en de meeste zijn ingericht op precies dit soort avonden. Daarachter zit een handvol heel praktische redenen.
Na een paar uur vliegen al in het zand
De vliegtijd naar Barcelona, Málaga of Alicante is kort, en met kleine kinderen maakt dat het verschil. Geen lange autorit met ruzie op de achterbank, maar ’s ochtends vertrekken en ’s middags met je voeten in het zand. De luchthavens zijn overzichtelijk genoeg om zonder stress je weg naar de kust te vinden, en de transfer naar de meeste badplaatsen duurt niet lang. Er is bovendien geen tijdsverschil, dus het slaapritme van kleine kinderen blijft gewoon zoals het thuis is.
Stranden waar je niet constant op scherp staat
In plaatsen als Cambrils, Salou, Benalmádena en Torremolinos lopen de stranden geleidelijk de zee in. Kinderen die nog niet kunnen zwemmen, staan na tien meter nog maar tot hun middel in het water. Dat voelt voor hen veilig, en als ouder kun je eindelijk een paar minuten naar de horizon kijken in plaats van naar elk hoofdje in de golven. Zandkastelen bouwen, pootje baden en schelpen zoeken: een dag aan het strand verveelt eigenlijk nooit. In de grotere badplaatsen zit in de zomer een strandwacht, en een vlag laat zien of het die dag veilig zwemmen is.
Langs de boulevards staan speeltuintjes en ijskramen, en in de zomer soms een kleine kermis. De wandelpromenades zijn breed genoeg voor een buggy en veel terrassen kijken uit op het strand, zodat je zelf ontspant terwijl je de kinderen in het oog houdt.
Welke kust past bij jouw gezin?
De Spaanse kust is lang, en de verschillen zijn groter dan je zou denken. De Costa Dorada, met Salou en Cambrils, heeft brede stranden met fijn zand en water dat heel geleidelijk dieper wordt, ideaal voor de allerkleinsten. De Costa del Sol is levendiger en meer stads, met plaatsen als Torremolinos en Benalmádena waar de bergen vlak achter de kust beginnen. Aan de Costa Blanca kies je tussen het hoogbouwleven van Benidorm en rustigere plaatsen als Dénia en Jávea, waar je naast zandstranden ook rotsige baaien vindt om te snorkelen.
Met peuters zit je meestal het fijnst aan de Costa Dorada. Met kinderen die al wat ouder zijn en graag op pad gaan, bieden de Costa del Sol en de Costa Blanca meer afwisseling.
Wat eten kieskeurige kinderen in Spanje?
Spanje is verrassend makkelijk voor wie thuis een kieskeurige eter heeft. Op de meeste kaarten staan gegrilde kip, patatas fritas of een simpele pasta. Tapas werken goed met kinderen: je bestelt een paar schaaltjes, iedereen prikt wat hij lekker vindt, en tortilla of gefrituurde inktvisringen blijken vaak verrassend populair. In de supermarkt haal je fruit en snacks voor op het strand.
Let wel op de etenstijden. Spanjaarden eten ’s avonds pas na negen uur, en dat is voor kleine kinderen laat. Veel gezinnen eten daarom vroeg aan de boulevard, of doen het net als de Spanjaarden zelf: een uitgebreide lunch rond twee uur en ’s avonds alleen nog iets kleins.
Een dag zonder strand
Ook de dagen tussen het strand door zijn makkelijk te vullen. Aan de Costa Dorada loop je door de oude straatjes van Tarragona, waar het Romeinse amfitheater vlak aan zee ligt. Aan de Costa del Sol ligt het witte bergdorp Mijas op een halfuur van de kust, en in de haven van Málaga zie je de grote schepen binnenvaren. Veel uitstapjes zijn met de trein of een korte autorit te doen.
Voor- of naseizoen: wie kan, gaat dan
De zomers zijn warm, maar de zeewind brengt meestal verkoeling. In mei, juni en september is het rustiger op de stranden en nog prima zwemweer. Zijn je kinderen nog niet leerplichtig, dan is dat de beste tijd: kies een badplaats als Cambrils of Benalmádena, waar het strand geleidelijk de zee in loopt en je het in juni bijna voor jezelf hebt.
